Mesai bittiği hâlde iş zihninizde sürüyorsa

Akşam bir arkadaşınızla yemek yerken, öğleden sonra yaptığınız bir telefon görüşmesinin cevabını zihninizde hazırladığınızı fark edebilirsiniz. İşle ilgili bir konu aklınıza geldiği için bütün akşamınızın boşa gittiğini düşünmeniz gerekmez. Mesai sonrası iş düşüncelerine yaklaşırken, size takılan konunun yapılacak bir iş mi, beklenen bir yanıt mı, yoksa tekrar gözden geçirdiğiniz bir konuşma mı olduğuna bakabilirsiniz. İş yaşamındaki zorlanmalarınızı nasıl konuşabileceğinizi danışmanlık alanları sayfasından inceleyebilirsiniz.

Aklınızdaki işin biçimini ayırt edin

“Yarın kime bilgi vereceğim?” ile “Acaba toplantıda nasıl göründüm?” farklı sorulardır. İlki bir eylem planına, ikincisi değerlendirilme endişesine ilişkin olabilir. Hangisinin o akşam daha çok yer kapladığını belirlemek, ne yapmak istediğinizi seçmenize yardımcı olur. İşle ilgili bütün düşüncelere aynı cevabı vermek zorunda değilsiniz.

Örneğin bir müşteriye gönderilecek belgeyi hatırladığınızda onu çalışma listenize ekleyebilirsiniz. Ancak aynı toplantı cümlesini değiştirerek yeniden düşündüğünüzü fark ediyorsanız yapılacak yeni bir görev bulunmayabilir. Konuşma sonrası düşünceleri gözden geçirmek yazısı, bu ikinci deneyimi daha ayrıntılı ele alır.

Kaldığınız yer için bir işaret bırakın

İşinizi kapatırken uzun bir yarın planı hazırlamak yerine, kaldığınız noktayı tek cümlede tarif etmeyi deneyebilirsiniz. “Dosyanın ikinci bölümündeki rakamları kontrol edeceğim” gibi bir not, ertesi başlangıcı somutlaştırır. Mesai dışındaki her düşünceyi bu listeye eklemek zorunda değilsiniz; not, bütün akşamı yeni bir planlama süresine çevirmemeli.

Serbest çalışıyorsanız ve gününüzün kesin bir bitiş saati yoksa, hangi işin ardından ara vereceğinizi belirlemek size daha uygun olabilir. Örneğin bir siparişi teslim ettikten sonra bilgisayarı kapatmaya karar verebilirsiniz. Müşterilere ne zaman yanıt verebildiğinizi ayrıca bildirmek, kendi seçtiğiniz düzenle başkalarının beklentisini aynı yere taşımaya yardımcı olabilir.

Ulaşılabilirlik beklentisi konuşulmuş mu?

Dünya Sağlık Örgütü, çalışma saatlerini ve iş ile ev taleplerinin çatışmasını işteki ruh sağlığı riskleri arasında ele alır. Bu konuda değişiklik yalnızca çalışanın kişisel alışkanlıklarına bırakılmamalıdır. Mesai dışındaki iletişim için belirsiz kurallar varsa kurum içinde beklentilerin açıklığa kavuşturulması gerekebilir.

Ekipte akşam gelen bütün mesajlar aynı önemi mi taşıyor? Nöbetçi kim, hangi konuda ertesi gün yanıt verilebilir? Bu soruları koşullarınıza uygun bir görüşmede gündeme getirebilirsiniz. Örneğin “Bu kanaldaki hangi mesajlara akşam dönmem bekleniyor?” belirli bir sorudur. Nöbet veya acil görevleriniz varsa düzenlemeyi bunları hesaba katarak yapın.

Evinizdeki akşamın nasıl başlamasını istersiniz?

İşten sonra kendinize zaman ayırmak deyince uzun bir etkinlik düşünmeniz gerekmeyebilir. Çantanızı bir yere bırakıp kıyafet değiştirmek, mutfakta biriyle günün tek bir anını paylaşmak veya balkonunuzda birkaç dakika oturmak kişisel tercihler olabilir. Seçtiğiniz şeyin etkisini herkese uyan bir kurala göre değil, kendi deneyiminize göre değerlendirin.

Ayrıca evde üstlenmeniz gereken işler olabilir. Dinlenme isteğinizi bu sorumlulukları yok saymadan anlatabilirsiniz: “Yemek hazırlığından önce biraz tek başıma kalmaya ihtiyacım var; işleri nasıl bölebiliriz?” Her gün aynı aralığı bulamayabilirsiniz. Amacınız ideal bir akşamı tamamlamak yerine, o günün koşullarında neye yer verebildiğinizi fark etmek olabilir.

Bu düşünceler neyi zorlaştırıyor?

İş düşünceleri uykunuzu, yakınlarınızla zamanınızı veya başka uğraşlarınızı sürekli bölüyorsa bu etkiyi somutlaştırın. Hangi durumlarda başladığını ve nasıl devam ettiğini anlatabilirsiniz. İş yükünü ve sınırları konuşmak da değerlendirebileceğiniz bir başlıktır. Yaşadığınız zorlanmayı bireysel olarak ele almak için ücretsiz ön görüşme talep edebilirsiniz; iş ortamındaki düzenleme ihtiyacını da konuşmanın içinde tutabiliriz.