← Yazılara dön

Kardeşler kavga ettiğinde: Hakem olmadan nasıl araya girilir?

Kapak: Salonda iki çocuk aynı oyuncak kamyonu iki ucundan çekiştiriyor, ikisinin de yüzü üzgün. Anne kapının önünde durmuş, eli göğsünde sakin bakıyor. Başlık: Kardeşler kavga ettiğinde; alt yazı: “Kim başlattı?” sorusu sizi hakem koltuğuna oturtur. Önce sakinleşin, sonra iki tarafı da dinleyin.

Salondan önce bir çığlık, sonra iki ses birden geliyor: “Önce ben aldım!” “Hayır, o benim!” Koşarak gidiyorsunuz; iki çocuk aynı oyuncağın iki ucundan çekiştiriyor. Çoğu anne babanın ağzından o an ilk çıkan soru aynıdır: “Kim başlattı?”

Bu soru adil olmak için sorulur. Yine de bir anda sizi hakem koltuğuna oturtur: Biri suçlu, biri haklı çıkacaktır. Bu yazı kardeş kavgasının aile hayatındaki yerine, ne zaman geri durup ne zaman araya gireceğinize, araya girdiğinizde neler söyleyebileceğinize ve ne zaman bir uzmanla konuşmanın iyi geleceğine odaklanıyor.

Kardeşler neden bu kadar sık kavga eder?

Amerikan Pediatri Akademisi (AAP), kardeşleri birbirinin ilk akranı olarak tanımlıyor. AAP’ye göre çocuklar kardeşlerinden anlaşmazlığı çözmeyi, destek olmayı, saygı göstermeyi ve farklılıkları kabul etmeyi öğrenebilir. Aynı kaynak açıkça şunu da söylüyor: Ne kadar iyi örnek olursanız olun, kardeşler kavga edecektir.

Kavganın konusu yaşla değişir. AAP’nin verdiği örneğe göre küçük bir çocuk, kardeşi en sevdiği oyuncağı istediğinde üzülebilir; ergenlikte ise kavga, birinin mahremiyetine saygı gösterilmediğini hissetmesinden çıkabilir. Çocuğun mizacı, olgunluğu ve yaşı, anlaşmazlıkla nasıl baş ettiğini büyük ölçüde belirler.

AAP, saygıyla anlaşmazlığa düşmeyi öğrenmenin iletişim ve baş etme becerilerinin bir parçası olduğunu, ama çocukların bu yolda yardıma ihtiyaç duyduğunu vurguluyor. Yani amaç kavgayı tamamen ortadan kaldırmak değil, çocukların kavgadan bir şey öğrenebileceği bir alan açmaktır.

Yaşa göre ebeveyn katılımı: Küçük çocuk panelinde anne iki küçük çocuğun arasında diz çökmüş, konu oyuncak; daha sık araya girip basit kuralları tekrar edin. Ok işaretiyle ergen paneline geçiliyor: bir genç kollarını kavuşturmuş, kapısının önünde duruyor; konu mahremiyet, adım adım geri çekilin.
Çocuk büyüdükçe kavganın konusu değişir; sizin araya girme sıklığınız da azalabilir.

Ne zaman geri durmalı, ne zaman araya girmeli?

AAP, küçük kardeşlerde daha sık araya girmeniz gerektiğini söylüyor. Örneğin küçük çocuklarla paylaşmanın önemi ya da vurmamak gibi basit kuralları tutarlı biçimde tekrar etmek gerekir. Çocuklar büyüyüp olgunlaştıkça katılımınızı azaltabilirsiniz.

Basit bir anlaşmazlıksa AAP, çocuklara sorunu kendi başlarına çözme fırsatı vermeyi öneriyor; bunun için önce bir süre birbirlerinden ayrı durmaları gerekse bile. Tartışmanın ortasında düşünmek için zamana ihtiyaç duyduğunu fark etmek de değerli bir beceridir.

Kardeşler kendi başlarına bir çözüme varamıyorsa ya da bir çocuğun bedensel veya duygusal iyiliği için endişeleniyorsanız, AAP sakin ve tarafsız biri olarak araya girmenizi öneriyor. Karar vermeden önce iki tarafı da adilce dinlemeye çalışın. AAP’ye göre kimin hatalı olduğunu bilseniz bile zaman ayırıp dinlemek ve sakin kalmak, çocukların ileride kendi davranışlarını da pekiştirir.

İki durum yan yana: Basit bir anlaşmazlıkta anne geride bekliyor, çocuklardan biri oyuncağı kardeşine uzatıyor; alan tanıyın, kendileri çözmeyi denesin. Çözemiyorlarsa ya da biri zarar görebilecekse anne iki çocuğun arasına diz çökmüş; sakin ve tarafsız olarak yanlarına geçin.
Basit anlaşmazlıkta alan tanıyın; çözüme varamıyorlarsa sakin ve tarafsız biri olarak yanlarına geçin.

Araya girdiğinizde ne söyleyebilirsiniz?

Hakem gibi davranmak çoğu zaman “Kim haklı?” sorusuyla başlar. Tarafsız bir eşlikçi ise önce ortamı sakinleştirir, sonra iki tarafı da dinler. Şu cümleler bu farkı göstermeye yardım edebilir:

  • ✗ “Kim başlattı bunu?” ✓ Bunun yerine: “İkiniz de çok kızgınsınız. Önce biraz ayrı duralım.”
  • ✗ “Sen büyüksün, ver şunu ona.” ✓ Bunun yerine: “İkinizi de dinleyeceğim. Önce sen anlat, sonra sen.”
  • ✗ “Yine mi siz! Bıktım artık.” ✓ Bunun yerine: “Bir yol bulabilir misiniz, yoksa yardım mı istersiniz?”

“Sen büyüksün” cümlesi üzerinde ayrıca durmak gerekir. AAP, küçük ya da daha az olgun çocuğa ayak uydurmanın, büyük olanın “zaten anladığı” düşünüldüğü için kolay geldiğini; ancak bunun kırgınlık yaratabileceğini ve çocukların okulda, oyunda başka çocuklarla ilişki kurma becerilerini geliştirmesine izin vermediğini belirtiyor.

Bir tartışmada ihtiyacı suçlamadan anlatmak yetişkinler için de kolay değildir; tartışmada ihtiyacınızı suçlamadan anlatmak üzerine yazdıklarımız, çocuklara örnek olurken size de yol gösterebilir.

Kavga başlamadan: Kurallar, sıra ve kendi köşeleri

Kavganın ortasında yapılabilecekler sınırlıdır; sakin bir anda kurulan düzen daha çok işe yarar. AAP, aile kurallarının her zaman açık olmasını öneriyor. Örnek olarak vurmamak, birinin odasına yalnızca izinle girmek ve birbirine yalnızca nazik sözler söylemek gibi kurallar veriyor.

  • Sıra için bir sayaç kurun. AAP, aynı oyuncak için kavga eden çocukların sıra almak için bir zamanlayıcı kurmasını öneriyor. Sürenin 5 dakika mı, 10 dakika mı ya da daha uzun mu olacağına onlar karar versin; süre bitince oyuncağı kardeşine vermek de onların görevi olsun. Verdiklerinde bunu fark edip övün.
  • Birlikte oynanan oyunlar seçin. AAP, kardeşler arasında çekişme yaşanıyorsa oyun akşamlarında takım çalışmasına dayalı oyunlar seçmeyi ya da skor tutmamayı öneriyor.
  • Ayrılma planını önceden konuşun. AAP’ye göre çocuklarla, tartışma çıktığında nasıl ayrılmak istediklerini konuşabilirsiniz: Evde birbirlerinden dinlenecekleri köşeler nerede olacak? Ya da ebeveynlerin karışmamasını isteyip sorunu birlikte çözmeye mi söz verecekler?
Bizim evin kuralları kartı: Vurmak yok, odaya izinle girilir, birbirimize nazik sözler. Sırayı sayaç tutar; süreyi çocuklar seçer. Yanında iki çocuk masada karşılıklı oturmuş, aralarında bir kum saati var; biri oyuncak kamyonu kardeşine uzatıyor.
Sakin bir anda konuşulan kurallar ve çocukların kendi seçtiği sıra süresi, kavganın ortasında size dayanak olur.

Her çocuğa ayrı zaman

AAP, aile olarak birlikte geçirilen zamanın yanında her çocukla bire bir zamanın da önemli olduğunu söylüyor. Bunu günlük düzenin içine yerleştirmek mümkün: Yatmadan önce kısa bir sohbet ya da sırayla sizinle köpeği gezdirmek gibi. Zaman elveriyorsa ayda bir baş başa kahvaltı gibi özel etkinlikler de planlanabilir.

AAP’ye göre bu anlar, çocuğun kardeşi araya girmeden tüm dikkatinizin onda olduğunu ve düşüncelerinin sizin için önemli olduğunu bilmesini sağlar. Aynı kaynak, her çocuğun sevdiği etkinliklere sırayla odaklanmayı da öneriyor. Bu, ilgi alanları farklı kardeşlerin birbirinin sevdiği şeye eşlik etmeyi öğrenmesine de yardım edebilir.

Ailede yeni bir kardeşin gelişi de dengeleri değiştirebilir; büyük çocuğun yeniden bebekleşmesi üzerine yazdıklarımız bu döneme dair fikir verebilir. Evdeki yetişkinler arasında bir tartışma yaşandıysa sonrasında onarımın nasıl yapılacağı yazısına da göz atabilirsiniz.

Ne zaman bir uzmanla konuşmak iyi gelir?

Kardeşler arasındaki çekişmelerin çoğu aile hayatının olağan bir parçasıdır. Yine de bazı durumlarda çocuğunuzun doktoruyla ya da çocuk ve ailelerle çalışan bir ruh sağlığı uzmanıyla konuşmak iyi gelebilir:

  • Kavgalar sık sık birinin bedensel olarak zarar görmesiyle sonuçlanıyorsa,
  • Çocuklardan biri sürekli korkuyor, kendini geri çekiyor ya da kendini değersiz hissettiğini anlatıyorsa,
  • Kavgalar ev içindeki gerginliği belirgin biçimde artırıyor ve konuştuğunuz kurallar uzun süredir işe yaramıyorsa,
  • Siz de kavgalar karşısında sürekli tükenmiş ve çaresiz hissediyorsanız.

Aile içindeki ilişkileri birlikte düşünmek isterseniz çift ve aile danışmanlığı ile çocuk ve ergen danışmanlığı sayfalarında süreç hakkında bilgi bulabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

Kardeş kavgası normal mi?

Kardeşler arasında anlaşmazlık beklenen bir durumdur. AAP de ne kadar iyi örnek olunursa olunsun kardeşlerin kavga edeceğini söylüyor. Önemli olan kavganın sıklığı, sertliği ve çocukların bu anlaşmazlıklardan bir şey öğrenip öğrenemediğidir.

Büyük olan hep alttan mı almalı?

Hayır. AAP, büyük çocuğun “zaten anladığı” düşünülerek küçüğe ayak uydurulmasının kırgınlık yaratabileceğini belirtiyor. Kurallar iki çocuk için de aynı olsun; ihtiyaçları yaşa göre farklı olsa bile ikisi de dinlendiğini hissetsin.

Kimin haklı olduğunu biliyorsam yine de dinlemeli miyim?

AAP’ye göre evet: Kimin hatalı olduğunu bilseniz bile zaman ayırıp dinlemek ve sakin kalmak, çocukların ileride kendi davranışlarını da pekiştirir. Dinlemek, hatayı görmezden gelmek anlamına gelmez; önce iki taraf da anlatır, sonra karar verilir.

Kaynaklar

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; bir sağlık profesyonelinin değerlendirmesinin yerine geçmez.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır. Kişisel değerlendirme, tanı veya danışmanlığın yerini tutmaz.
KENDİ HİKÂYENİZE YER AÇIN

Birlikte konuşabiliriz.

İhtiyacınızı ve görüşme sürecini konuşmak için 30 dakikalık ücretsiz ön görüşmeyle başlayabilirsiniz.

Ücretsiz ön görüşme
Yazıyı paylaşınE-posta
OKUMAYA DEVAM EDİN

Biraz daha keşfedin.