Kusursuz başlamak isterken başlayamamak: Mükemmeliyetçilik ve erteleme

Bir başvuru için hazırlayacağınız portfolyoyu haftalardır düşünüyorsunuz. Hangi çalışmaların yer alacağını biliyor, fakat ilk sayfanın tasarımına bir türlü karar veremiyorsunuz. “Doğru biçimi bulunca başlayacağım” düşüncesi başlangıcı sürekli ileri taşıyabilir. Mükemmeliyetçilikle ilişkili ertelemeye bakarken, ortaya çıkacak işin kalitesi ile ilk adım için koyduğunuz koşulları ayrı ayrı inceleyebilirsiniz. Kendi beklentilerinizi ele alırken bireysel danışmanlığın kapsamı hakkında bilgi edinebilirsiniz.

Başlangıç için kaç koşul arıyorsunuz?

Kendinize “Başlamak için önce ne olması gerekiyor?” diye sorun. Sessiz bir ev, kesintisiz üç saat, eksiksiz bir fikir veya tamamen hazır hissetmek… Listeniz uzuyorsa bunların hangisinin gerçekten gerekli olduğunu düşünün. Güvenlik veya doğruluk gerektiren bir işi hazırlıksız yapmak başka, bir taslak oluşturmak için bütün koşulların tamamlanmasını beklemek başka bir meseledir.

Örneğin portfolyonuzun ilk sayfasını tasarlamadan önce, yer vereceğiniz çalışmaların isimlerini ayrı bir dosyaya yazabilirsiniz. Bu dosyanın başka birine gösterilmesi gerekmiyor olabilir. Böylece henüz çözemediğiniz bir tasarım kararı, bütün hazırlık sürecinin önünde durmak zorunda kalmaz. Kendi işinizde buna karşılık gelen hazırlık hareketini seçebilirsiniz.

İlk denemenin görevini belirleyin

Oxford Health NHS’nin erteleme rehberi, kusursuzluk beklentisini gözden geçirmeyi ve işi geliştirilebilir bir başlangıç olarak ele almayı önerir. Buradan yola çıkarak ilk denemenin ne için olduğunu açıkça yazabilirsiniz: fikri görmek, eksik bilgiyi bulmak veya seçenekleri yan yana koymak. Henüz teslim edeceğiniz sonucun özelliklerini ilk denemeye yüklemek zorunda değilsiniz.

“Bu sayfa yalnızca üç düzeni karşılaştırmak için” notu, o aşamadan ne beklediğinizi tarif eder. Sonrasında hangi düzenin neden uygun olduğuna bakabilirsiniz. İlk denemeyi beğenmediğinizde “Başlayamadım” demek yerine bir seçeneği elediğinizi fark edebilirsiniz. Değerlendirmeniz, işe yarayan ve değiştirmek istediğiniz noktaları birlikte içerebilir.

Kontrol ve üretim için ayrı yer açın

Bir cümle yazıp hemen düzeltmek sizi aynı satırda tutuyorsa, nasıl çalışmak istediğinizi yeniden düşünün. Önce fikirleri ayrı ayrı toplamak, sonra bağlantılarını düzenlemek sizin için daha uygun olabilir. Bu zorunlu bir yöntem değildir. Önemli olan kullandığınız düzenin sizi o görevin hangi aşamasında tutmakta olduğunu görebilmektir.

Bir davetiye metni hazırladığınızı hayal edin. Önce tarih, yer ve kimlerin çağrıldığı gibi temel bilgileri yazabilirsiniz. Renk seçimini başka bir zamana bırakmanız, temel bilgilerin doğru olmasını önemsiz kılmaz. Görevin gerekli ölçütlerini belirlemekle bütün ayrıntılara aynı anda karar vermek arasındaki farkı kendi örneğinizde inceleyin.

Küçük adım hâlâ zor geliyorsa ne eksik?

Oxford Health, karmaşık görevleri küçük parçalara ayırmayı da ele alır. Ancak küçük bir parçaya başlamanız yine de mümkün olmuyorsa, bunu kendinizi suçlamak için kullanmayın. Parçanın anlaşılır olup olmadığına bakın. Kaynak mı eksik, birinin kararını mı bekliyorsunuz, yoksa ayırdığınız zamanın içinde başka bir sorumluluğunuz mu var?

Örneğin “Bir sayfa hazırlayacağım” yerine “Kullanabileceğim iki fotoğrafı seçeceğim” diyebilirsiniz. Fakat fotoğraflara erişiminiz yoksa bir sonraki hareket seçmek değil, erişim istemek olabilir. Beş dakikalık başlangıç yazısı, yapılacak işi görünür bir harekete çevirmenin başka örneklerini sunar.

Kendi ölçütlerinizi konuşabilirsiniz

İşin başında, sırasında ve sonunda kendinizden neler beklediğinizi incelemek için tanı adı bulmanız gerekmez. Bu beklentiler sizi tekrar tekrar durduruyorsa, hangi deneyimlerle bağlantılı olduklarını birlikte ele alabiliriz. Sert iç konuşma da bu sürecin parçası olabilir. Ücretsiz ön görüşmede danışmanlıktan beklediğiniz desteği paylaşabilirsiniz.